کـــاراتـه اســتـان کــردسـتـان

براي استاد

بعد از مدتي كه وقت مجال داد

تصميم گرفتم وبلاگ oilsport   را بروز رساني كنم.براي اين كار خواستم علاوه بر مطالب يك سريعكس هم استفاده كنم كه فكرم به طرف كتابهام رفت فوري رفتم سراغشون و همه عكساشونو اسكن وآماده آپلود كردم. وقتي به عكس استاد"فوناكوشي" رسيدم و اون چشمهاي پرجذبه روديدم احساس كردم كه استاد داره يه نگاه معنادارمي كنه.

نمي دونم كه وقتي داشت اين عكس رو مي گرفت واقعاً مي خواست نگاهش اين جوري

باشه تا ماها يعني هنرجويان آينده كاراته رو به فكر بندازه يا نه !

ولي به هر حال منو تو فكر فرو برد. قبلاً كتاب ايشان " راه كاراته ، راه زندگي من" را خوانده بودم و كم و بيش شناختي از استاد داشتم. اين كه چه زحمات و سختي هايي رو براي اعتلاي كاراته و در جهت رشدانسانيت تحمّل كرده بودند. نمي خوام در اين مورد زياد بگم و بهتون پيشنهاد مي دم حتماً اين كتاب رو بخونيد تا حرفايي رو كه مي خوام بهتون بگم كامل درك كنيد.

براي همين اين مطلب رو كه اولين قسمت اين بخشه براي ابراز قدرداني و احترام به روح بلند پدر كاراته " استاد شيهان گيچين فوناكوشي " تقديم مي كنم.

داشتم مي گفتم كه با ديدن عكس شيهان گيچين بد جوري تو فكر فرو رفتم.

نگاهي ژرف ، پرتجربه و خلاصه برآمده از تمام ساليان عمر گران كه در راه كاراته و براي كاراته صرف شده بود.

با خودم گفتم يعني الان روح استاد به ما كه كاراته كار كرديم افتخار مي كنه؟ 

خب معلومه كه نه !

چون ايشان كجا وما كجا. منظورم سطح كاراته نيست . چون نه ما نه هيچ كس ديگه اي نمي تونه مثل استاد باشه. حداقل انداره تلاشمون تو كاراته و تو زندگي چقدر بوده ؟ اين قدر بوده كه مثل استاد تمام تلاشمون رو براي كاري كه دوست داريم و بهش اعتقاد داريم انجام بديم ؟

يا اصلاً تونستيم علايقمون و هدفمون رو پيدا كنيم تا بونيم در راهش قدم برداريم؟

اصلاً كاراته بحاي خودش. معلوم نيست كه براي چي هنرجوش شديم.

سوداي قدرت در سر داريم يا براي كلاس گذاشتن رفتيم تو اين راه ؟

دوستان همون طور كه گفتم هيچ كس تمي تونه مثل استاد باشه .به چند دليل اول اينكه ؛ هر انساني در عالم هستي جايگاه خودشون رو دارن و همه با هم يه جورايي متفاوت هستند. دوم اينكه استاد فوناكوشي حتماً اين قدر بزرگ ، متعهّد و پرتلاش بوده كه بهش پدر كاراته گفتند.

ولي فكرشو بكنيد كه آيا تمام تلاشمون رو در همه ابعاد فكري ، كاري و ...... اقلّش در كاراته انجام داديم. محصول زياد مهم نيست بلكه مهم اينكه تو كارهامون (مثلاً كاراته) ، سعي كنيم بهترين باشيم . ولي توجه داشته باشيد بسته به توانايي هاو تلاشمون به نتيجه مي رسيم.

بيائيد كاري كنيم كه روح استاد " گيچين فوناكوشي" به ما كه كاراته مار مي كنيم افتخار كنه.

افتخار كنه كه با هدف و علاقه داريم كاري رو كه بهش ايمان داريم انجام مي ديم و تمام اصول مکتب کاراته را که در آن فعالین می کنیم رعایت می کنیم.

کاراته هنر تواضع و فروتنی است. کاراته به ما می آموزد که با وجود داشتن قدرت وتوانایی بدنی و روحی هیچ گاه قصد تهاجم و استیلا بر دیگران را نداشته باشیم وبا تواضع و فروتنی کامل رفتار کنیم.

کاراته هنر دفاع با دست خالی است. یعنی توانایی جسمی ما فقط در برابر ظلم و در مقابل حمله می تواند بکار گرفته شود.

مطمئّنم اگه اصول اساسی کاراته را رعایت کنیم , روح استاد از ما خشنود خواهدبود.

وشاید استاد به ما افتخار کند !